Van krantenjongen naar miljonair

Van krantenjongen naar miljonair

In Amerika kennen we de term ‘The American Dream’. Officieel biedt het land kansen voor iedereen. De VS heeft de meeste rijken. Maar ook Nederland spreekt een woordje mee. Onderzoek heeft uitgewezen dat ‘we’ inmiddels 280.000 miljonairs hebben. Het betreft veel noeste werkers, maar de progressie heeft “ook veel te maken met de beurzenbonanza en de stijgende huizenprijzen”, aldus een landelijk dagblad.

Toen ik dat las ben ik stiekem aan het rekenen geslagen. Zouden wij ook zo rijk zijn? Boven het miljoen? Nou nee, we hebben best een mooi huis en een fijne auto en nog wat klein spul, maar dat is het dan wel. Een teleurstelling? Absoluut niet. Ik werk mijn hele leven lang al in een prettige omgeving. Ik heb een behoorlijk inkomen en behalve de hypotheek op het huis geen schulden.

Jaloers ben ik niet, maar nieuwsgierig wel. Wie zijn dat, die (nieuwe) rijken? En hoe dóén ze het? Ik ben even om mee heen gaan kijken. Heel dichtbij had ik een groot voorbeeld. Een oudere broer, tevens mijn beste vriend, was projectontwikkelaar. Hij werkte dag en nacht. Ik werd er niet blij van. Zijn leven was vol stress en risico’s. Hij werd meerdere malen miljonair, maar hij kon er niet lang van genieten. Hij stierf voor zijn 60ste, “vooral als gevolg van te veel roken, eten en drinken”, aldus een huisvriend, tevens zijn dokter.

Betere voorbeelden dan maar. In onze omgeving kom ik direct op AFAS, het softwarebedrijf in Leusden. Stap voor stap groeide het bedrijf dat gedragen wordt door meerdere familieleden. De website vermeldt dat er inmiddels meer dan 12.000 organisaties zijn die vertrouwen hebben in het bedrijf. AFAS doet inmiddels ook in musicals, vooral in de eigen locatie (met een prachtige theaterzaal), die niet geheel ten onrechte de bijnaam ‘Paleis van Leusden’ heeft gekregen. Het woord past perfect bij de officiële opening onlangs door koningin Máxima.

Van grote bedrijven naar ambitieuze éénpitters. Is de aloude slogan ‘Van krantenjongen tot miljonair’ nog van toepassing? Jazeker. Neem Joop van den Ende. Zonder opleiding helemaal onderaan begonnen. Stap voor stap. Hij werkte zeker honderd uur per week, Hij groeide op, keek en leerde, met als resultaat de nummer één als het gaat om tv-shows. De fusie met John de Mol, die uitmondde in het wereldbedrijf Endemol, heeft Joop (ik mag hem tutoyeren, nadat we elkaar in ons dorp bij een amateurvoetbalclub tegenkwamen) bepaald geen windeieren gelegd. Hij is miljardair en heeft een groot deel van zijn kapitaal ingezet voor goede doelen.

Het is een grote stap, als het om het vermogen gaat, maar een kleine Joop van den Ende vinden we in Amersfoort. Ene Marco Berger viel mij op toen ik aan het googlen was. Marco is algemeen directeur van Karbouw. Het bedrijf bouwt scholen en verbouwt schoolgebouwen. Berger heeft zestig medewerkers onder zich. Waarom komt hij in deze blog voor en wat heeft hij te maken met Van den Ende? Hun werkzame leven lijkt op elkaar. Ook Marco is helemaal onderaan begonnen, als stagiair. Hij nam het woord ‘bijscholen’ wel heel erg letterlijk en om een lang verhaal kort te maken: hij is nu de grote baas, maar is tevens één met zijn medewerkers.

Financieel staat Marco mijlenver af van Joop, maar in de praktijk doen ze hetzelfde: ze houden van het vak en maken vanuit verschillende perspectieven Nederland een stukje mooier.

Ted van der Meer (Columnist voor accon■avm)
In ‘Ted Talks about…’ blogt onze klant Ted van der Meer op persoonlijke titel over uiteenlopende onderwerpen die hem als ondernemer en journalist opvallen. Na een boeiende carrière als hoofd- en eindredacteur, presentator en commentator van (vooral) sport-, cultuur- en levensbeschouwelijke programma’s, sluit hij zijn lange loopbaan af met zijn ‘oude liefde’, het schrijven. Luchtig of uiterst serieus, Ted analyseert, observeert en inspireert met zijn mooie en inhoudelijke verhalen: ‘Always ready to serve first’. We zijn vereerd hem bij acconavm dit platform te kunnen bieden!  



<< terug naar overzicht